… aby był ślad… aby dokończyć…
… trwa … może jednak bez odliczania … bo…
… tak na wzmocnienie, na poznanie, poprawe, rozwój…
… w sumie 8… ósmy dzień miesiąca… dwie ósemki daja dwa a dwa to dziś…
coś jednak jest w tej magii liczb… ludzie lubią takie zabawy… inne też… i tak powoli do przodu…
… żywot trwa już ponad miesiąc … żywot spokojny, lekko szalony, ale miły … zazdroszcze mu 
wiosna… gdzieś się pojawia… coś nowego… coś…
ktoś by mógł powiedzieć… ale to już było… a po nocy przychodzi dzień…
Aby tylko zmęczenie odeszło… i ta wiosna dodała sił…
Czy rybie potrzebny jest rower… może nie jest niezbędny… może źle wygląda… ktos by powiedział, że coś tu zupełnie nie pasuje…
… ale rower… może być różny… a ryba… powinna mieć dobry rower 
Tak w ramach zaległego Dnia Kobiet… tak aby pozostał ślad.
Prezencik
kwiatuszek
… dziwnie jest.. nawet bardzo… jak się spogląda wstecz… na ślady jakie pozostawiła przeszłośc i życie… na wspomnienia… na zdjęcia… na te fleszbaki…
… dlaczego nie można tylko sobie przypomnieć jak było.. jak się działo… dlaczego każde zdjęcie pozbawia siły i spokoju psychicznego… dlaczego aż tak mocno …
… ale jednak nie chciałbym o tym wszystkim zapomnieć… może tylko zrozumieć bardziej…
… stoje… krece sie… nie wiem czego chce…
… na poczatek.. sobstytut życia.. na koniec… sobstytut zycia…
na tym można by zakończyć… opis i stwierdzanie zaistniałej sytuacji… ale aby uzupełnić moża dodać jeszcze kilka substytutów… domu… pracy… rodziny… czasu wolnego… zainteresowania…
nawet ten wpis… jest substytutem sensu…
… tysiące myśli krąży po głowie… może nie tysiące… ale kilka na pewno…
sytuacja… jaka jest obecnie sprzyja takim myślom… także oddalenie do domu.. od domu tymczasowego, mimo, że jest sie w domu rodzinnym… zagubienie… co jest co… co jest czym…
… miało nie być samotnych wyjazdów… miało nie być… i znów jadlem sam… znów po cichu, znów bez… znów nie było powiedzieć komuś jak jest ślisko… jak daleko jeszcze… jak boli noga, albo plecy… nikt nie złapał za ręke… nikt nie powiedział miłego słowa..
no cóż….
… ograniczona liczba znajomych… takich co się cieszą jednak.. jak jestem.. ograniczona, ale szczera… i nie chce więcej… chyba naprawde to są przyjaciele…
… a wogóle… chciałbym jednak znów być czyimś skarbem… szczęściem… wszystkim… i móc dać to samo… ale nie chce nikt…
… trudno zaufać… trudno…
Dlaczego czasami jest tak pusto… tak jak teraz, że aż słyszę jak pada śnieg na oknem… słysze ten huk jaki generuja opadając na trawe i samochody… ten huk jest nie do zniesienia… nie moge wytrzymać !!
Głuchy krzyk.. wołania o pomoc… nie, nie ma pomocy i nie będzie…